Αναρτήσεις

3+1 καλοκαιρινές εντυπώσεις!

Το καλοκαίρι του 2024 τελείωσε και ήταν διαφορετικό από τα προηγούμενα. Πιθανότατα το 2024 θα είναι ένα ορόσημο αλλαγών που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή. Παρακάτω αναφέρω 3+1, μάλλον όχι και τόσο καλές, εντυπώσεις. 1. Το καφέ Μακρυνόρος. Και όχι μόνο το Μακρυνόρος, αλλά και γενικά τα βουνά του Βάλτου μεταξύ Αμβρακικού και Ινάχου. Τα θυμόμουν πάντα καταπράσινα. Όμως ο φετινός Αύγουστος ήταν υπερβολικά θερμός για την Δυτική Ελλάδα και τα δέντρα που ξεράθηκαν ήταν τόσα πολλά που άλλαξαν το χρώμα των άλλοτε καταπράσινων βουνών μας. Και μη χειρότερα. 2. Ο μόνιμα ανεβασμένη στάθμη της θάλασσας. Τις σχεδόν τρεις εβδομάδες που έμεινα στο χωριό η θάλασσα ήταν πάντα ανεβασμένη. Η παραλία μειώθηκε σε έκταση υπερβολικά πολύ και η πανέμορφη διοργάνωση Beach volley της Μπούκας αναγκαστικά άλλαξε τοποθεσία έπειτα από πολλά χρόνια. Όπως είχα γράψει και παλιότερα εδώ , σε λίγο καιρό ο παραλιακός δρόμος για την εκκλησία της Παναγίας θα καταστραφεί, πιθανών και από φέτος τον χειμώνα,...

AI διακοπές στην Αμφιλοχία!

 Έπειτα από την ανάγνωση ενός άρθρου για το πως η ΑΙ(Artificial Intelligence) επηρεάζει τον τουρισμό, σκέφτηκα να ρωτήσω την γνωστή πλατφόρμα ChatGTP το παρακάτω: "Θα ήθελα να μου φτιάξεις ενα πρόγραμμα καλοκαιρινών διακοπών στην Αμφιλοχία. Θα την επισκεφθώ 4 ημέρες και θα ήθελα να γνωρίσω την περιοχή γαστρονομικά και πολιτισμικά". Η απάντηση που πήρα δίνεται παρακάτω. Τα συμπεράσματα τα αφήνω σε εσάς, απλά θα πρότεινα να κάνετε την ίδια ακριβώς ερώτηση και για μία άλλη περιοχή, π.χ. την Πρέβεζα.  Απάντηση: Φυσικά! Η Αμφιλοχία είναι μια όμορφη περιοχή με πολλά να δει και να κάνει κανείς, συνδυάζοντας φυσική ομορφιά, πολιτιστική κληρονομιά και γαστρονομικές απολαύσεις. Ακολουθεί ένα προτεινόμενο πρόγραμμα για τις 4 ημέρες των διακοπών σας: Ημέρα 1: Άφιξη και Πρώτη Εξερεύνηση - Πρωί: Άφιξη στην Αμφιλοχία και τακτοποίηση στο κατάλυμά σας. - Μεσημέρι: Γεύμα σε μια τοπική ταβέρνα. Δοκιμάστε παραδοσιακά πιάτα όπως γαλακτομπούρεκο και αρνί με ριζότο. - Απόγευμα: Βόλτα στο κέντρο τη...

Η Μπούκα, πόσους;

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ήμουν δεν ήμουν 10 χρόνων, η ζωή στην Μπούκα ήταν απλή, τόσο απλή και διαφορετική που τα σημερινά παιδιά ανάλογης ηλικίας δεν μπορούν καν να την φανταστούν. Στην καθημερινότητά μας παίζαμε στη θάλασσα και γενικά στη φύση που περιβάλλει το χωριό. Ψάρεμα, βόλτες με τα ποδήλατα, μπάλα και πολλά άλλα, από τα βουναλάκια έως την Παναγία.  Θυμάμαι ιδιαίτερα την παραθαλάσσια διαδρομή από το χωριό έως την εκκλησία της Παναγίας στο Αγριλοβούνι. Τότε ακόμη δεν είχε φτιαχτεί ο χωματόδρομος που ξεκινάει μετά την κατασκήνωση. Υπήρχε μόνο ένα μονοπάτι μέσα από τις μερχιές που οδηγούσε έως το Αγριλοβούνι και από εκεί στην εκκλησία. Μικρά παιδιά που ήμασταν το ακολουθούσαμε, και πολλές φορές, όχι πάντα, φτάναμε έως και την εκκλησία της Παναγίας. Η θάλασσα ήταν στα αριστερά μας και απείχε από 2 έως και 10 μέτρα ή και παραπάνω αν ήταν τραβηγμένη. Το μονοπάτι είχε αυτή την χαρακτηριστική γκρί(στεγνή) άμμο της Μπούκας, κλαδιά από τις μερχιές και πολλά σκουπίδια που ξ...

Λαογραφικό Μουσείο Εμπεσού, ένα μουσείο για τον Βάλτο!

Πριν από περίπου δύο χρόνια μου καρφώθηκε ένα "γιατί ρε γαμώτο" στο κεφάλι. Γιατί το υπέροχο Λαογραφικό Μουσείο του Εμπεσού να είναι στην αφάνεια; Γιατί να μην είναι επισκέψιμο; Γιατί όλοι μας, να μην μπορούμε να γνωρίσουμε τους θησαυρούς του και τον μοναδικό πολιτισμό του Βάλτου; Το γιατί δεν άργησε να μετασχηματιστεί σε Πως(;). Πως μπορώ εγώ, από το δικό μου μετερίζι να βοηθήσω, ώστε να γίνουν όλα τα παραπάνω; Ή έστω μερικά από αυτά. Ο τρόπος που γνωρίζω είναι γνωστός. Η παραγωγή περιεχομένου μέσω της δημιουργίας ιστοσελίδων. Έτσι προσπαθώ εδώ και πολλά χρόνια να κάνω τον τόπο μας γνωστό μέσω του Τουριστικού Οδηγού Βάλτου, www.valtosprovince.com Έτσι λοιπόν ένα νέο Project ήρθε εις πέρας. Η νέα ιστοσελίδα του Λαογραφικού Μουσείου Εμπεσού είναι γεγονός και είναι up and running στο https://empesosmuseum.valtosprovince.com Σε αυτή μου την προσπάθεια βρήκα θερμούς συμπαραστάτες τον Σύλλογο Εμπεσιωτών Αθήνας, στον οποίο είμαι ενεργό μέλος. Ο Βασίλης Πατσαούρας έτρεξε α...

Ιστορία, πολιτισμός και παράδοση σε έναν τόπο απαράμιλλης φυσικής ομορφιάς!

Εικόνα
  Πίσω στο μακρινό 1981, στον σύλλογο Εμπεσιωτών στην Αθήνα άρχισε να συζητιέται μία νέα ιδέα. Η δημιουργία και η λειτουργία ενός λαογραφικού και ιστορικού μουσείου στον Εμπεσό. Το 1991 η δημιουργία του μουσείου έγινε πράξη και το 1992 ξεκίνησαν οι πρώτες δωρεές αντικειμένων μεγάλης λαογραφικής αξίας από Εμπεσιώτες αλλά και κατοίκους κοντινών χωριών. Μια πλούσια συλλογή από υφαντά, γεωργικά και κτηνοτροφικά εργαλεία, οικιακά σκεύη και πολλά άλλα, συνέθεσαν ένα σύνολο στοιχείων που αντικατόπτριζαν τον ιδιαίτερο πολιτισμό που αναπτύχθηκε στον Βάλτο τους τελευταίους δύο αιώνες. Η συλλογές αρχικά φιλοξενήθηκαν στην οικία των αδερφών Τσαμάκη και το 2000 μεταφέρθηκαν στο παλιό σχολείο, ένα κτίριο του 1916 που λειτούργησε ως σχολείο έως το 1960. Το κτίριο αλλά και ο τόπος στον οποίο βρίσκεται, είναι πραγματικά απίστευτης φυσικής ομορφιάς. Το ύψωμα στο οποίο βρίσκεται το κτίριο, βλέπει από την μία πλευρά τους επιβλητικούς ορεινούς όγκους του Μητσελίου και της Κανάλας και από ...

Δεν έχω τόπο δεν έχω ελπίδα!

 Αρκετά χρόνια νωρίτερα είχα γράψει ένα μικρό άρθρο(Τουρισμός χωρίς αξιοθέατα γίνεται; Δεν γίνεται. Εμπεσιώτικη Φωνή, τεύχος 166) για τον τουρισμό και την εξέλιξή του μέσα από τις νέες, για την εποχή, πλατφόρμες όπως το Airbnb. Συγκεκριμένα αναφερόμουν στην τάση που είχε προκύψει με τους θεματικούς περιπάτους σε σχέση με τα συμβατικά και μη, αξιοθέατα ενός προορισμού. Έκτοτε μας επισκέφτηκε ο COVID και η πανδημία έφερε τα πάνω κάτω στον Τουρισμό. Με το τέλος της, βλέπουμε ότι η τάση αυτή επανέρχεται. Ταυτόχρονα επιβεβαιώνεται ότι οι συμβατικοί τρόποι προβολή ενός τόπου με τα αξιοθέατά του δεν πρόκειται να εκλείψουν εύκολα. Τα κλασικά αξιοθέατα χωρίζονται σχηματικά σε δύο κατηγορίες, τα περιβαλλοντικά. Αυτά δηλαδή τα οποία έχει διαμορφώσει η φύση, όπως βουνά, ποτάμια, λίμνες, δάση, θερμές πηγές κ.α. Από αυτού του είδους τα αξιοθέατα ο τόπος μας δεν υστερεί καθόλου. Μπορεί ο βαθμός 'τουριστικής' αξιοποίησης να είναι σχεδόν μηδαμινός, αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι σ...

Τα βουναλάκια!

Τα βουναλάκια* είναι ένα τοπόσημο με μεγάλη βαρύτητα για τα παιδικά μου χρόνια. Θυμάμαι να τρέχω εκεί σχεδόν καθημερινά για παιχνίδι, αλλά και για "δουλειά". Εκεί παίζαμε με τα φορτηγάκια, εκεί χτίζαμε σπιτάκια στις μερχιές, εκεί κάθε άνοιξη παίζαμε βαρελάκια, εκεί κάναμε άλματα με τα ποδήλατα. Από εκεί πηγαίναμε τις αγελάδες που είχαμε τότε κάθε πρωί στο λιβάδι και από εκεί πηγαίναμε με τον παππού μου στα πρόβατα μέχρι την Παναγία.  Μέχρι κάποια ηλικία νόμιζα ότι υπήρχαν μόνο και μόνο για να έχω ένα τόσο ιδιαίτερο τοπίο για να παίζω. Γνώριζα ότι το ράμα* είχε φτιαχτεί για να αποτρέπει την θάλασσα από το να μπαίνει στο χωριό και αργότερα κατάλαβα ότι τα βουναλάκια είναι η φυσική του συνέχεια. Το ράμα, τα βουναλάκια και οι αύλακες, μεταξύ άλλων, είναι ένα σύστημα που δημιουργήθηκε για να αποτρέπει την από την θάλασσα πλημμύρα του χωριού. Δεν γνωρίζω από ποιόν φτιάχθηκε και πότε αλλά για πάρα πολλά χρόνια αυτό το αντιπλημμυρικό έργο έκανε την δουλειά του τόσο καλά που μέχρι τα ...